نمازم و مطلق عبادتم و زندگيم و مرگم براى خداى ربّ العالمين است ، گفته‌اند جدا شمردن نماز از مطلق ، براى اهميّت آن است . بعضى نسك را ذبيحه معنى كرده‌اند . * ( فَمَنْ كانَ مِنْكُمْ مَرِيضاً أَوْ بِه أَذىً مِنْ رَأْسِه فَفِدْيَةٌ مِنْ صِيامٍ أَوْ صَدَقَةٍ أَوْ نُسُكٍ . . . ) * بقره : 196 . بنا بر روايت اهل بيت عليهم السّلام مراد از صيام سه روز ، روزه و از صدقه اطعام شش نفر مسكين و از نسك يك گوسفند قربانى است على هذا بهتر است « نسك » در آيه بمعنى عبادت باشد كه يكى از مصاديق عبادت قربانى كردن در راه خداست . در مجمع ذيل اين آيه نسك را عبادت و نيز جمع نسكه بمعنى ذبيحه فرموده است در قاموس پس از آنكه آن را عبادت معنى كرده گويد : نسك و نسك بمعنى ذبيحه است به نظر نگارنده : نسك در آيه خواه بمعنى ذبيحه باشد چنان كه از قاموس نقل شد و خواه بمعنى عبادت در هر دو صورت مفرد است نه جمع . آيه راجع به حكم كسى است كه در اثر مرض يا ناراحتى سرش پيش از قربانى سر ميتراشد كه در آنصورت در كفّاره دادن يكى از سه چيز مخيّر است . منسك ( بر وزن معبد ) هم مصدر ميمى آيد بمعنى عبادت و هم اسم مكان و زمان چنان كه در مصباح تصريح شده ، جمع آن مناسك است . * ( لِكُلِّ أُمَّةٍ جَعَلْنا مَنْسَكاً هُمْ ناسِكُوه فَلا يُنازِعُنَّكَ فِي الأَمْرِ وَادْعُ إِلى رَبِّكَ إِنَّكَ لَعَلى هُدىً مُسْتَقِيمٍ ) * حج : 67 . براى هر امّت عبادتى است كه بدان عابداند و عمل ميكنند پس در باره عمليكه تو ميآورى منازعه نكنند . . . ظاهرا در باره اعمال و عباداتيكه آنحضرت مياورد منازعه كرده و ميگفتند : اين گونه عبادات در اديان گذشته سابقه ندارد آيه در جواب ميگويد : براى هر امّت عبادت بخصوصى است امّت اسلامى نيز عبادت بخصوصى دارد ، على هذا